RSS

เห่เครื่องคาว

ถอดคำประพันธ์อาหารคาว
  มัสมั่น
                                   
                                                    แกงไก่มัสมั่นเนื้อ      นพคุณ พี่เอย
                                            หอมยี่หร่ารสฉุน               เฉียบร้อน
                                           ชายใดบริโภคภุญช์         พิศวาส หวังนา
                                           แรงอยากยอหัตถ์ข้อน     อกให้หวนแสวง ๚
                                                   ๏ มัสมั่นแกงแก้วตา    หอมยี่หร่ารสร้อนแรง
                                           ชายใดได้กลืนแกง           แรงอยากให้ใฝ่ฝันหา
 
ถอดคำประพันธ์ แกงมัสมั่นไก่ของน้องที่รักของพี่ มีกลิ่นหอมฉุนของยี่หร่า คงมีรสร้อนแรงมากชายใดได้รับประทานเข้าไปแล้ว จะทำให้เกิดความรักใคร่และความหวังในตัวน้องจนถึงกับเอามือทุบอกตัวเอง และอยากกลับไปรับประทานอีก
  ยำใหญ่
                                                       ๏  ยำใหญ่ใส่สารพัด           วางจานจัดหลายเหลือตรา
                                             รสดีด้วยน้ำปลา                           ญี่ปุ่นล้ำย้ำยวนใจ
ถอดคำประพันธ์  ยำใหญ่ที่มีเครื่องครบครับ จัดวางอยู่ในจานอย่างสุดจะพรรณนาปรุงรสด้วยน้ำปลาญี่ปุ่นทำให้น่าลิ้มลองอย่างยิ่ง
ตับเหล็ก
                        ๏ ตับเหล็กลวกหล่อนต้ม        เจือน้ำส้มโรยพริกไทย
                โอชาจะหาไหน                              ไม่มีเทียบเปรียบมือนาง
ถอดคำประพันธ์ น้องนำตับเหล็กมาลวกแล้วใส่น้ำส้มพร้อมกับโรยพริกไทยลงไป ทำให้มีรสอร่อยมาก ไม่มีที่ไหนนำมาเปรียบกับฝีมือของน้องได้
หมูแนม
                        ๏ หมูแนมแหลมเลิศรส              พร้อมพริกสดใบทองหลาง
                พิศห่อเห็นรางชาง                        ห่างห่อหวนป่วนใจโหย
ถอดคำประพันธ์หมูแนมมีรสดีเยี่ยม พร้อมมีพริกสดกับใบทองหลางเคียง พี่มองดูห่อหมูแนมแล้วเห็นสวยงาม แต่ครั้นพอพี่ห่างห่อหมูแนม ทำให้หัวใจพี่ปั่นป่วนคิดถึงแต่น้องอยู่ตลอดเวลา
 ก้อยกุ้ง
                            ๏ ก้อยกุ้งปรุงประทิ่น           วางถึงลิ้นดิ้นแดโดย
                        รสทิพย์หยิบมาโปรย                       ฤๅจะเปรียบเทียบทันขวัญ
ถอคำดประพันธ์ก้อยกุ้งปรุงเสร็จแล้วกลิ่นหอมมากราวกับอาหารทิพย์ เมื่อสัมผัสลิ้นอร่อยมากจนแทบขาดใจ ฝีมือปรุงอาหารของน้องจึงไม่มีใครเทียบได้
แกงเทโพ
 
                                     ๏ เทโพพื้นเนื้อท้อง          เป็นมันย่องล่องลอยมัน
                       น่าซดรสครามครัน                   ของสวรรค์เสวยรมย์
ถอดคำประพันธ์แกงปลาเทโพโดยใช้เนื้อท้องที่มีมันมาแกง ดูน่าซดเสียเหลือเกิน คงมีรสอร่อยมาก เปรียบเหมือนอาหารทิพย์ที่พึงใจ
แกงขม
                    ๏ ความรักยักเปลี่ยนท่า            ทำน้ำยาอย่างแกงขม
                กลอ่อมกล่อมเกลี้ยงกลม                  ชมไม่วายคล้ายคล้ายเห็น
ถอดคำประพันธ์ด้วยความรักของน้องที่มีต่อพี่ น้องจึงเปลี่ยนมาทำน้ำยาอย่างแกงขม เหมือน          แกงอ่อมมะระ ซึ่งมีรสกลมกล่อมทำให้พี่ต้องชมฝีมือของน้องขาดปาก และคลับคล้ายเห็นหน้าน้องตลอดเวลา
 
 
 ข้าวหุง

                                                   ๏ ข้าวหุงปรุงอย่างเทศ          รสพิเศษใส่ลูกเอ็น
                                           ใครหุงปรุงไม่เป็น                           เช่นเชิงมิตรประดิษฐ์ทำ
ถอดคำประพันธ์ข้าวหุงปรุงด้วยเครื่องเทศ มีรสพิเศษเพราะใส่ลูกกระวานลงไป ใครก็หุงไม่ได้อย่างที่น้องตั้งใจทำ
แกงคั่วส้มหมูป่าใส่ระกำ
                                                    ๏ เหลือรู้หมูป่าต้ม           แกงคั่วส้มใส่ระกำ
                รอยแจ้งแห่งความขำ                 ช้ำทรวงเศร้าเจ้าตรากตรอม
ถอดคำประพันธ์น้องรู้เรื่องในการทำอาหารมากจริงๆ นำเอาหมูป่ามาต้มทำแกงคั่วส้มใส่ระกำ ทำให้เห็นเค้าเงื่อนแห่งความลับระหว่างพี่กับน้อง ซึ่งมีแต่ความทุกข์ระทมใจ
พล่าเนื้อ
                            ๏ ช้าช้าพล่าเนื้อสด             ฟุ้งปรากฏรสหื่นหอม
                    คิดความยามถนอม                        สนิทเนื้อเจือเสาวคนธ์
ถอดคำประพันธ์ห้องทำพล่าเนื้อสดกลิ่นหอมฟุ้งมากจนเร้าอารมณ์พี่ ทำให้คิดถึงครั้งเมื่อเราเคยทะนุถนอมรักใคร่ใกล้ชิดกันด้วยความสดชื่นหอมหวน
ล่าเตียง
                        ๏ ล่าเตียงคิดเตียงน้อง       นอนเตียงทองทำเมืองบน
                ลดหลั่นชั้นชอบกล                    ยลอยากนิทรคิดแนบนอน
ถอดคำประพันธ์พอเห็นอาหารที่ชื่อว่าล่าเตียง ทำให้พี่คิดถึงเตียงนอนของน้อง ที่เป็นเตียงทองทำเหมือนอยู่บนสวรรค์ ซึ่งมีลวดลายเป็นชั้นๆ อย่างสวยงาม เห็นแล้วทำให้คิดอยากนอนกับน้อง
หรุ่ม
                ๏ เห็นหรุ่มรุมทรวงเศร้า        รุ่มรุ่มเร้าคือไฟฟอน
                    เจ็บไกลในอาวรณ์                       ร้อนรุมรุ่มกลุ้มกลางทรวง
ถอดคำประพันธ์พอเห็นอาหารที่ชื่อว่าหรุ่ม ความเศร้าก็ประดังกันเข้ามาในอก ทำให้ร้อนระอุ            อยู่ในอก เป็นความเจ็บปวดที่ยาวนานด้วยใจคิดถึงน้อง ทำให้พี่ร้อนรุ่มกลุ้มใจ
รังนก
                                ๏ รังนกนึ่งน่าซด         โอชารสกว่าทั้งปวง
                                        นกพรากจากรังรวง             เหมือนเรียมร้างห่างห้องหวน
ถอดคำประพันธ์เห็นรังนกนึ่งช่างน่าชม และคงมีรสอร่อยกว่าอาหารอื่นๆ ทำให้พี่นึกถึงการที่นกต้องพรากจากรังไปซึ่งก็เหมือนกับการที่ตัวพี่ต้องพลัดพรากจากน้องไป
แกงไตปลาแสร้งว่า
                               ๏ ไตปลาเสแสร้งว่า        ดุจวาจากระบิดกระบวน
                 ใบโศกบอกโศกครวญ            ให้พี่เคร่าเจ้าดวงใจ
ถอดคำประพันธ์พอเห็นอาหารไตปลา และแสร้งว่า ทำให้หวนคิดถึงคำพูดที่กระบิดกระบวนของน้อง ครั้นพอแลไปเห็นใบของต้นโศกก็บอกให้พี่รู้ว่าน้องกำลังคร่ำครวญถึงพี่ทำให้พี่เฝ้ารอคอยน้องรักของพี่อยู่ตลอดเวลา
ผักหวาน
                ๏ ผักโฉมชื่อเพราะพร้อง     เป็นโฉมน้องฤๅโฉมไหน
                    ผักหวานซ่านทรวงใน              ใคร่ครวญรักผักหวานนาง ๚
ถอดคำประพันธ์ผักโฉมเป็นชื่อที่พูดถึงที่มีความไพเราะ ไม่ว่าจะเป็นตัวน้องหรือคนอื่น แต่พอเอ่ยชื่อผักหวานแล้วรู้สึกว่าความหวาน จะแล่นกระจายเข้าไปในอก ทำให้พี่คิดถึงความรักที่อ่อนหวานของน้อง

 

 

การแสดงความเห็นถูกปิด

 
%d bloggers like this: