RSS

คำบุพบท

คำบุพบทมีสองประเภทหลักได้แก่

1.คำบุพบทที่ไม่ต้องเชื่อมกับคำอื่น เป็นคำร้องเรียก ส่วนมากจะอยู่ต้นประโยค เช่น ดูกร ดูก่อน ดูข้า ข้าแต่ พบได้ในบทประพันธ์ ปัจจุบันไม่ค่อยนิยมใช้

2.คำบุพบทที่ต้องเชื่อมกับคำอื่น เพื่อบ่งบอกความสัมพันธ์ระหว่างคำ แบ่งย่อยได้หลายชนิด อาทิ
นำหน้ากรรมในประโยค ใช้คำว่า ซึ่ง เพื่อให้ประโยคเกิดความไพเราะ เช่น ผู้ประพฤติดีย่อมถึงซึ่งความเจริญ คำบุพบทชนิดนี้ไม่ค่อยนิยมใช้
บอกความเป็นเจ้าของ ใช้คำว่า ของ แห่ง ใน เช่น บ้านของฉัน พระราชนิพนธ์ในรัชกาลที่ 5
บอกความเป็นเครื่องใช้หรือความเกี่ยวข้อง ใช้คำว่า กับ ทั้ง ด้วย โดย ตาม ทาง เช่น เขาทำงานด้วยตัวเขาเอง
บอกการให้หรือการรับ ใช้คำว่า แก่ แด่ แต่ ต่อ สำหรับ เพื่อ เช่น พ่อให้รางวัลแก่ฉัน เขายอมไปเพื่อพ่อแม่
บอกเวลา ใช้คำว่า ตั้งแต่ แต่ เมื่อ ใน กระทั่ง จนกระทั่ง จนถึง จน ก่อน หลัง ฯลฯ เช่น เขามาทำงานตั้งแต่เช้า
บอกตำแหน่งหรือสถานที่ ใช้คำว่า ณ ที่ จาก ถึง สู่ เหนือ ใต้ ใน นอก บน ล่าง ซ้าย ขวา ข้าง ขอบ ชิด ริม ฯลฯ เขากลับมาจากลอนดอน หนังสือวางอยู่บนโต๊ะ
บอกการเปรียบเทียบ ใช้คำว่า เท่า เท่ากับ กว่า เช่น เขารวยกว่าฉัน
บอกการประมาณหรือการคาดคะเน ใช้คำว่า รวม สัก เกือบ แทบ พอ หมด สิ้น ทั้งหมด ทั้งสิ้น ทั้ง ตลอด ฯลฯ ฉันไปโรงเรียนเกือบไม่ทัน

 

ใส่ความเห็น

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s

 
%d bloggers like this: